آنان که ماندند و عدالت را تجربه کردند(5):

سروان مهدی رحیمی : آخرین فرماندار نظامی رژیم شاه بود . حکایت این مقام حکومتی قابل تأمل بسیار است . از آن جا که در معرفی او مهم است ابتدا به شرح این حکایت آموزنده می پردازم .

روز 26 مرداد 1332 ه.ش سروان مهدی رحیمی از جانب تیمسار محمد تقی ریاحی ، رئیس ستاد ارتش مر حوم مصدق مأموریت داشت تا در ستاد ارتش به پرونده سرگرد نعمت اله نصیری و سرگرد عباس شقاقی رسیدگی نماید . نصیری در جریان کودتای 28 مرداد مأمور ابلاغ حکم برکناری مصدق و از عوامل مهم کودتا بود . پس از نا کامی کودتا در 25 مرداد 1332 نصیری دستگیر و همزمان سرگرد عباس شقاقی ، که او نیز مأمور ابلاغ حکم برکناری سرتیپ تقی ریاحی بود دستگیر شدند . سروان رحیمی ورزشکار و دارای بازوانی ستبر ، در بعد از ظهر 26 مرداد در اتاق باز جوئی با نصیری که به شدت ترسیده بود و مرتب شاه را ناسزا می گفت ، روبرو شد . ابتدا به دستور رحیمی برای نصیری نهاری آوردند و سپس رحیمی پوشه ای گشود و کار باز جوئی را آغاز نمود . در تمامی مدت باز جوئی ، نصیری می کوشید دل این سروان جوان را بدست آورد . این باز جوئی فردای 26 مرداد هم تکرار شد و نصیری همچنان آن پسره (شاه ) را به باد دشنام داشت . هرچقدر نصیری در این باز جوئی از خود ضعف و زبونی نشان داد ، در مقابل سرگرد شقاقی این ترک آذری ، نه دشنامی داد و نه تقاضای بخشش نمود و فقط بیان داشت که از مافوق خود فرمان داشته که ابلاغ را به رئیس ستاد ارتش تسلیم نماید. این مقاومت شقاقی در روحیه رحیمی ماندگار شد . البته با اجرای کودتای 28 مرداد 1332 و پیروزی آن ، پرونده ای که رحیمی تشکیل داده بود در خانه او ماند و سکوی پرتاب او در دروان بعدی حکومت گردید ، بدین صورت که بعد از کودتا ، روزی سروان رحیمی در حالی که پرونده ای را در دست داشت وارد ستاد مرکزی گارد شاهنشاهی که نعمت اله نصیری فرماندهی آن را بر عهد داشت ،شد و پرونده را روی میز کار او قرار داد و به او فهماند اسرار این دو جلسه بین آنان خواهد ماند .  نصیری در مدت 25 سال به سرعت مدارج نظامی را پیمود و هم پای او سروان رحیمی . وقتی نصیری به ریاست کل شهربانی رسید ، رحیمی را به شهربانی آورد و زمانی که نصیری به ریاست ساواک رسید ، رحیمی در شهربانی ماند تا در واپسین لحظات حکومت پهلوی به ریاست فرمانداری نظامی تهران رسید و با پیروزی انقلاب دستگیر و به مدرسه علوی آورده شد .

جالب است بدانیم که در مدرسه علوی ،رحیمی و نصیری ، جهت محاکمه در یک نیمکت قرار گرفتند . یعنی باز پرس و باز جو ، هردو رو بروی باز جو ، حاج صادق خلخالی نشستند و بار دیگر ماجرای 26 مرداد 1332 تکرار شد منتهی این بار این سروان مهدی رحیمی بود که نقش سرگرد عباس شقاقی را بازی می کرد و حاضر به توبه و تقاضای بخشش نشد.  سرانجام در شبانگاه 23 بهمن 1357 در پشت بام مدرسه علوی تیر باران شدند.

سرگرد عباس شقاقی در سالهای پایانی رژیم تاب خفت را نیاورد و خودکشی نمود.شقاقی پس از کودتای 28 مرداد 1332 ماند و به امیری هم رسید ولی مانند نصیری نشد که سپهبد و سپس ارتشبد شود . او در سال 1350 و هنگامی که نصیری پیام عتاب و عناد شاه را به او ابلاغ نمود به خانه رفت . لباس رسمی نظامی خود را به تن کرد . تمامی مدال های خود را آویخت . و سپس در برابر آینه ایستاد و مانند امیرانی که در عکاسی ساکو ، عکس رسمی می گرفتند ، گلوله ای در مغز خود نشاند . 

با تشکر از جناب  اقای  صالحی دبیر  محترم تاریخ دبیرستان امام حسن سده  لنجان 

برای کسب  اطلاعات بیشتر  و خواندن مطالب قبلی  به وبلاگ  شخصی آقای صالحی  مراجعه  نمایید   http://alirza.blogfa.com/