امیر عباس افندی معروف به  هویدا : او  از بزرگتری چهره های بهائی ایران و از فراماسونر های فعال (احتمالا وابسته به لژ حافظ یا مولوی )  در ایران بود . پس از برکناری از نخست وزیری سیزده ساله در جریان فضای باز سیاسی رژیم در سال 1356 به وزارت در بار پهلوی منسوب شد . و تا سال 1357 که به دستور شاه و در پی دستگیری رجال فاسد در کابینه شریف امامی و پس از آن ازهاری به زندان جمشید آباد فرستاده شد ، در مقام وزارت دربار مشغول بود . او در زندان بر خلاف سایر هم بندی هایش مانند سپهبد نصیری و دیگران که همواره در فکر سرنوشت شومی بودند که برایشان رقم خورده بود ، با خیال راحت مشغول نوشتن خاطرات خود بود . این در حالی بود که برادرش ، فریدون هویدا و سفیر ایران در خارج ، به شدت از سرنوشت برادر واهمه داشت و به زودی مشخص شد این نگرانی بی مورد نبوده است . خود او بارها درجواب برادرش که او را به فرار از زندان و رفتن به آمریکا تشویق میکرد ، این جمله را بیان می داشت که « من از حضور در دادگاه ترسی ندارم » .

این ماجرا تا زمان فرار شاه از ایران در 26 دی ماه 1357 ادامه داشت ولی پس از آن فریدون هویدا موفق شد تا تلفنی او را در جریان فرار شاه و حاد شدن وضعیت او و دیگر زندانیان قرار دهد  . در همین تماس تلفنی بود که هویدا به عمق فاجعه پی برد و به دست و پا افتاد و برادر را این چنین مورد خطاب قرار داد: « هرچه را قبلا گفته ام فراموش کن ، هر کاری که از دستت بر می آید انجام بده که اگر اعلیاحضرت از ایران برود و من در این جا باشم کار تمام است » فریدون هویدا آنچه را در توان داشت به کار گرفت از نیکسون (رئیس جمهور آمریکا )  و کیسینجر ( مشاور امنیت ملی امریکا )  تا ژیسگاردستن (رئیس جمهور فرانسه ) و مادر و خواهران شاه و حتی مقامات دولت انگلیس متوسل شد تا شاید بتواند او را نجات دهد که همگی ناموفق بود . شاه هم از مدت ها پیش دیگر حاضر به شنیدن نام هویدا نبود ، چرا که او را عامل شورش مردم علیه خود می دانست. پس از این ناامیدی، فریدون شروع به افشا گری علیه شاه نمود و در واپسین تلاش برای نجات برادر با بختیار تماس گرفت و بختیار آب پاکی را روی دست های او ریخت : شاه ، هویدا را به زندان انداخته و خود او باید او را آزاد کند » بختیار به او قول داد در صورتی که شاه از بختیار بخواهد ، هویدا را آزاد خواهد نمود . بد نیست بدانیم که شاه در فرودگاه مهر آباد تنها یک نفر ازحکومتیان خود به بختیار سفارش نمود و آن شخص خوش اقبال ، سپهبد حسین آزموده داد ستان نظامی چندین ساله او بود. هویدا تا 22بهمن در زندان جمشید آباد ماند . پس از هجوم مردم به زندان ها و آزادی زندانیان ، جمشید آبادیان هم آزاد شدند ، گویا در آن جمع زندانی مردم تنها به دنبال یک نفر بودند و آن هم سپهبد نصیری رئیس ساواک بود . هویدا پس از این اقدام با خیال آسوده و در حالی که سایر زندانیان معروف جمشید آباد به گوشه ای می خزیدند تا جان به در برند ، آرام راه کافه ای را کا در روبه روی زندان بود در پیش گرفت ، طبق معمول پیپ خود را روشن نمود و مشغول کشیدن آن شد و سپس راهی منزل آیت اله طالقانی شد تا شاید جان به سلامت برد . حوادث بعدی او را در برابر آیت اله حاج صادق خلخالی قرار داد و در ماه های اول سال 1358 به جوخه اعدام سپرده شد . پس از تیرباران او بنا بر در خواست بستگانش جنازه او را به اسرائیل منتقل و در آن جا پس از مومیائی شدن در منطقه کارامل ، بزرگترین پایگاه بهائیان ایران ،  دفن شد. 

نویسنده : سیف اله صالحی